Kind van Sneeuw Eowyn Ivey



Alaska, 1920. Het echtpaar Mabel en Jack probeert te overleven in de onherbergzame eenzaamheid van Alaska. Ze proberen een nieuw leven op te bouwen, ver van de plaats die hen doet denken aan hun doodgeboren kind en ongewenste kinderloosheid. De strenge winter is zwaar voor de pioniers en in plaats dat ze naar elkaar toegroeien, drukken het onvermogen van Jack om al het werk op de boerderij aan te kunnen en Mabels onvermogen het leven weer op te pakken en het feit dat ze nooit kinderen zullen hebben zwaar op hun relatie.
Bij de eerste sneeuwval van het seizoen maakt het echtpaar in een opwelling een sneeuwpopje, een kind van sneeuw. Ze doen haar een sjaal om.
De volgende morgen is het popje verdwenen en zien ze een meisje door het bos lopen, met sjaal. Dit meisje, een teer wezentje dat schuw hun leven in en uit loopt, geeft weer kleur aan hun leven. Er ontstaat een vreemde wederzijdse genegenheid, maar altijd blijft het meisje Faina een kind van de wildernis. Ze is ongrijpbaar, ongenaakbaar ook. Een vos is vaak aan haar zijde te vinden.
Als Mabel en Jack dan ook nog bevriend raken met een levendige, behulpzame pioniersfamilie die verderop boert, krijgen ze weer hoop.
Mabel herinnert zich een boek uit haar jeugd, waarin een Russische fabel vertelt wordt; Snegoerka, het sneeuwmeisje. Het is een verhaal over een ouderloos echtpaar dat een sneeuwpopje maakt dat tot leven komt. Ze zijn zielsgelukkig en iedereen is dol op het meisje. Tot de lente komt, dan verdwijnt Snegoerka...
Mabel vraagt haar zuster dat boek naar haar toe te sturen en wordt angstig door de paralellen die ze kan trekken tussen het sprookje en hun eigen situatie. Realiteit en het sprookje lopen op wonderlijke manier in elkaar over en telkens zijn er ontwikkelingen in het leven van Faina die parallel lopen aan het sprookje , dat slecht afloopt voor het sneeuwmeisje. Dat legt een beklemmende sfeer op het verhaal, aangezien Mabel zich grote zorgen maakt over 'hun' meisje, Faina.

Kind van sneeuw is het debuut van de in Alaska wonende Eowyn Ivey. Ze studeerde journalistiek en Creative writing. Ze was werkzaam als verslaggeefster, columniste en boekverkoopster.

Geen slechteriken in dit verhaal. De grootste tegenstanders zijn de spoken uit het verleden, de machtige natuur. Eowyn besteedt veel tijd aan - prachtige-  beschrijvingen van het landschap en hoe dieren en planten zich verhouden tot elkaar en tot de mensen die zich staande proberen te houden in de wildernis.
In een onbesmukte, pure verteltrant doet Eowyn Ivey verhaal van het leven van Mabel en Jack in de ongerepte natuur van Alaska. Ze beschrijft de harde strijd om te overleven, wat de donkere winter met de mensen in dat ruige landschap doet. Hoe het echtpaar bijna omkomt van de honger tijdens hun eerste jaar in Alaska, en hoe Jack een ongeluk krijgt en ze de moed opgeven.
Ivey vertelt het verhaal in een evenwichtige en poetische stijl. Hier is een schrijver aan het werk die ieder woord waarde mee weet te geven. De beelden die ze oproept zijn glashelder, net als haar taal.
In iedere scene weet zij zich te beperken tot dat wat de lezer op een diep maar direct niveau aanspreekt. Dat is een verteltechniek die erg melodramatisch kan uitpakken. Maar doordat Ivey haar beelden zorgvuldig kiest, soberheid betracht en de lezer veel ruimte laat, geeft ze het verhaal hierdoor juist bijzonder veel kracht.
Het meisje wordt in het verhaal geïntroduceerd als een ongrijpbaar element, waar Mabel en Jack al hun hoop op projecteren, maar dat hun leven in en uit gaat en nooit echt helemaal van deze wereld lijkt. Zij is de dochter die ze zich altijd wensten. We volgen de terughoudendheid waarmee ze in eerste instantie met het meisje omgaan, hun aarzeling zich eraan te gaan hechten. Maar gaandeweg neemt ze een steeds belangrijker plaats in hun levens in. Dat heeft ook gevolgen voor de manier waarop ze met elkaar omgaan en hoe ze in het leven staan.

Niet alleen het sprookje van Snegurotchka, het sneeuwmeisje dat uit sneeuw gemaakt wordt door een kinderloos ouder koppel en dat niet tegen de hitte kan en uiteindelijk dramatisch smelt, is in Kind van sneeuw te ontdekken. Ook elementen uit het Zwanenmeer zijn vervlochten in het verhaal, en wel in de ontluikende liefde tussen Faina en een van de zonen van de pioniersfamilie.
In het slot, dat onherroepelijk als een donkere wolk boven dit verhaal hangt, worden die elementen meesterlijk vervlochten.
Een verhaal dat de traditie van Amerikaans glashard realisme combineert met verschillende sprookjes uit de Russische folklore zou makkelijk warrig of onevenwichtig kunnen worden.
Maar dat is niet het geval. Ivey heeft een debuut afgeleverd dat schittert als sneeuw in de zon.
Of deze kleine, ontroerende vertelling een diehard fantasyfan kan bekoren, geen idee. Voor mensen die graag eens een ander soort verhaal lezen dat raakt aan de fantastiek, is het een fijn uitstapje.


Kind van sneeuw
Eowyn Ivey
verschenen: 2011
uitgever: Ambo/Anthos
ISBN 9789047202820 

Reacties